ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Κοιτούσα τις φωτογραφίες των διακοπών.Με έκαναν να χαμογελάσω. Όχι εξαιτίας των mojito που μας τα σέρβιραν σε μπυροπότηρα σε ένα περίεργο αλλά υπέροχο μπαρ δίπλα στη θάλασσα σ’ ένα υπέροχο ελληνικό νησί, με δυόσμο που φυτεύουν οι ίδιοι… αλλά εξαιτίας της φίλης μου που ελαφρώς ζαλισμένη ομολογουμένως πρόσφερε απλόχερα στην αιωνιότητα σχεδόν, αυτή τη φάτσα που τουλάχιστον για μένα πάντα θα αντιπροσωπεύει μια στιγμή απόλυτης χαλάρωσης και έλλειψης άγχους.

Οι φίλοι , οι πραγματικοί εννοείται, σε αποδέχονται όπως είσαι.

Με τις αδυναμίες, τα λάθη και τα πάθη σου. Οι φίλοι ξέρουν τις αλήθειες σου και συνεχίζουν να σου μιλάνε! Και να σε αγαπούν. Οι πραγματικοί εννοείται,το πάμε. Δεν παλεύεις να αποδεικνύεις τον εαυτό σου όταν είσαι μαζί τους.

Οι φίλοι είναι το ξεχωριστό μέρος που έχει ο καθένας μας. Ένα μέρος που μπορείς να γυρνάς κουρασμένος , να βγάζεις το καμουφλάζ και τα στολίδια σου και να πέφτεις να ξεκουράζεσαι. Είναι αυτοί που θα σε κάνουν να κλείσεις την τηλεόραση κατά τις 8 , που τώρα από Σεπτέμβρη, θα αρχίσει να σε πείθει πάλι πως είσαι ένας βλάκας που πεθαίνει.

Αφιερώνω αυτό το καλοκαίρι σε όποιον έχει την ιδιότητα του φίλου, σε όποιον είναι το ξεχωριστό μέρος κάποιου….. και επίσης αφιερώνω αυτό το καλοκαίρι στη βόλτα που κάναμε με τη φίλη μου στο Μαραθώνα, τρεις μέρες πριν τη φωτιά.

Καλό Χειμώνα
—-